Stephanie Verbeken

Afgelopen zaterdag heb ik een toertje gedaan doorgeen het Vlaams-Brabantse landschap. Ik zocht de “hoogtes” (nu ja, hoogtes…) op omdat, u herinnert het zich vast zelf ook wel, lieve Pixelkijker, ik in het vijfde leerjaar leerde over de werking van de watertoren en steunend op het principe van communicerende vaten, hoort een watertoren, inderdààd: op de top van een berg(je) of heuvel(tje) te staan. En die bergjes en heuveltjes heb ik opgezocht!

Deel 1 is het resultaat van de laatste toren. Ik denk dat ik het toen stilaan beu aan’t worden was (ik had het ook koud, want bij valavond is het nog steeds niet erg warm, in deze tijd van het jaar – de pinguïns mogen er het hunne van denken!). Er zijn nl. maar 2 (twee!) foto’s overgebleven van de reeks die ik daar maakte. En ze lijken dan nog op elkaar ook. Maar goed… ‘t Zijn twee foto’s, in het thema…

Welke zijn jullie favorieten? Ik kan zelf nl. niet kiezen

Groetjes en nog een fijne paasvakantie aan iedereen die paasvakantie heeft!

Tot morgen voor DEEL II van de Watertorenreeks!

 Stephanie