Fotografie Stephanie wil zich als fotografe in het bijzonder richten op personen met een beperking. Personen die vanuit hun buitengewoon zijn voor mij toch vooral gewone mensen zijn: met de wens om mooi geportretteerd te worden en alleen of samen met hun omgeving op de foto te staan.
Sinds 2001 ben ik vrijwilliger in Het Balanske, een vrijetijdscentrum voor personen met een handicap. Vanuit die jarenlange ervaring weet ik dat het voor veel ouders, vrienden en familie van personen met een beperking een grote drempel is om naar een fotograaf te stappen.
Hoe zal mijn zoon reageren? Zal de fotograaf niet bang zijn van mijn dochter? Zal mijn broer geen uitbarsting krijgen wanneer hij in een nieuwe omgeving is? Zal de fotograaf mijn zus niet raar vinden? Zal mijn babysitkindje wel mooi op de foto staan? Lachen op commando is immers niet mogelijk…
De vragen houden de betrokkenen bezig. De stap naar een fotograaf wordt dan ook vaak niet gezet.
Fotografie Stephanie wil deze vragen wegwerken: ik ben niét bang van hen. Ik zal hen niét raar vinden. Ik heb door de jaren heen de feeling gekweekt om met personen met een beperking om te gaan. Jong en oud. Man of vrouw. Gekend en ongekend. Rolstoeler of niet.
We zoeken samen een locatie uit waar iedereen zich op zijn gemak kan voelen. Waar iedereen zich kan uitleven volgens eigen noden, wensen, behoeftes. We nemen de tijd om aan elkaar te wennen. Ik neem foto’s, veel foto’s. Eerst van verderaf, en gaandeweg probeer ik dichterbij te komen, steeds met respect voor de afstand die de geportretteerde wil bewaren.
portretteerde wil bewaren.
Pingback: Nieuwe Fotoshoots: Buitengewoon Gewoon! | Fotografie Stephanie